Ζυμαρικά με spagettiαπό καλαμάρι, πέστο με πιπεριά
Φλωρίνης και ρόκα
Μια απίθανη
μακαρονάδα γεμάτη χρώμα και αρώματα
Υλικά
Για τα ζυμαρικά
500 γρ.
ζυμαρικά της αρεσκείας μας
5 lt νερό
50 γρ. αλάτι
λίγες σταγόνες ελαιόλαδο
Για το spaghetti καλαμάρι
600 γρ.
καλαμάρι θράψαλο κομμένο σε πολύ λεπτές φέτες
Ούζο για το
σβήσιμο
Ελαιόλαδο
Καυτερό πιπέρι
Αλάτι
1 ματσάκι ρόκα ψιλοκομμένη
Για το πέστο
2 πιπεριές
Φλωρίνης ψημένες στον φούρνο
200 γρ
κεφαλογραβιέρα
100 γρκουκουνάρι καβουρδισμένο
60 Ml ελαιόλαδο
προαιρετικά 2 σκελίδες σκόρδο
Εκτέλεση
Για το πέστο
Ψήνουμε τις πιπεριές σε προθερμασμένο φούρνο στους 200° στον αέρα για 30 λεπτά, γυρίζοντας τες δυο- τρεις φορές για να ψηθούν ομοιόμορφα από όλες τις πλευρές. Προς το τέλος, τις ψήνουμε στο grill για 5 λεπτά από την κάθε πλευρά. Με
τον τρόπο αυτό, στο πρώτο μέρος μαλακώνει, η σάρκα χωρίς να αφυδατωθούν
οι πιπεριές και στο δεύτερο ίσα που προλαβαίνουν να “αρπάξουν” λίγο, να
καεί η φλούδα τους, χωρίς όμως να αφυδατωθούν.
Όταν ολοκληρωθεί το ψήσιμο και οι πιπεριές είναι ακόμα ζεστές, τις τοποθετούμε σε κλειστό τάπερ ή σακούλα κατάλληλη για τρόφιμα για 10-15 λεπτά μέχρι να ιδρώσουν, αυτό μας διευκολύνει αργότερα στο ξεφλούδισμα.
Μπορούμε αν θέλουμε να φτιάξουμε μια μεγάλη ποσότητα και να τις συντηρήσουμε στο ψυγείο μέσα σε λαδόξυδο για αρκετό καιρό.
Εντωμεταξύ, παίρνουμε ένα τηγανάκι, βάζουμε μια κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο σε μέτρια φωτιά, και όταν ζεσταθεί το λάδι ρίχνουμε τα κουκουνάρια, τα γυρίζουμε συνεχώς μέχρι να πάρουν ένα καστανό χρώμα. Τα αφήνουμε για περίπου 1-2 λεπτά στην φωτιά. Όταν είναι έτοιμα, τα βγάζουμε σε απορροφητικό χαρτί και τα αφήνουμε να κρυώσουν.
Βάζουμε στο μπλέντερ, τις πιπεριές, ξεφλουδισμένες (έχουμε αφαιρέσει και τα σπόρια), τα καβουρδισμένα κουκουνάρια, το αλάτι, το σκόρδο αν το βάλουμε, και την κεφαλογραβιέρα. Τα αλέθουμε όλα μαζί, εναλλακτικά για να είμαστε και πιο κοντά στην παράδοση χρησιμοποιούμε γουδοχέρι.
Για τα ζυμαρικά
Βάζουμε σε μια μεγάλη κατσαρόλα 5 λίτρα νερό. Όταν πάρει βράση το νερό προσθέτουμε 50 γρ. αλάτι και λίγες σταγόνες ελαιόλαδο. Ρίχνουμε τα ζυμαρικά μας και μαγειρεύουμε ανάλογα με το είδος τους, για όσο χρόνο αναγράφει η συσκευασία. Καλό θα είναι να χρησιμοποιήσουμε κάποιο λεπτό ζυμαρικό και όχι πέννες ή κάτι αντίστοιχο που ταιριάζουν καλύτερα με μια πιο λιπαρή σάλτσα.
Όταν τα ζυμαρικά μας είναι έτοιμα τα σουρώνουμε και τα αφήνουμε να στεγνώσουν χωρίς να τα περιχύσουμε με κρύο νερό, αφού έτσι χάνουν το άμυλο τους και μετά δεν θα "κολλάει" η σάλτσα μας όμορφα.
Για το spaghetti καλαμάρι
Αν χρησιμοποιήσετε κατεψυγμένο θράψαλο, το ξεπαγώνετε, βάση των οδηγιών της συσκευασίας, και το κόβετε σε πολύ λεπτές λωρίδες σαν σπαγγέτι.
Ζεσταίνουμε ελαιόλαδο σε ένα τηγάνι και σοτάρουμε το καλαμάρι σε πολύ δυνατή φωτιά για περίπου 2-3 λεπτά, προσθέτουμε λίγο αλάτι, λίγο πιπέρι και λίγο καυτερό. Σβήνουμε με ούζο. Όταν το ούζο εξατμιστεί λίγο προσθέτουμε το πέστο που έχουμε ετοιμάσει.
Τέλος προσθέτουμε την σάλτσα πέστο με το καλαμάρι στα βρασμένα ζυμαρικά μας και ψιλοκόβουμε ένα ματσάκι ρόκα.
1 φλιτζάνι κρέμα γάλακτος
3 φλιτζάνια ζωμό κοτόπουλου 1 /4 φλυτζάνι κόρν φλάουερ 1/4 κουταλάκι του γλυκού
μοσχοκάρυδο 2 φύλλα δάφνης 1
μεγάλο καρότο , ξεφλουδισμένο και κομμένο σε μικρά κομμάτια
4 φλιτζάνια λουλούδια μπρόκολο ( περίπου 1 κεφάλι ) 2
1/2 φλιτζάνια τριμμένο τυρί τσένταρ Αλάτι και Πιπέρι Ατομικά
ψωμάκια για σερβίρισμα
Εκτέλεση Σε
μια κατσαρόλα προσθέτουμε το βούτυρο , το κρεμμύδι και το σκόρδο και μαγειρεύουμε
σε μέτρια φωτιά μέχρι να μαλακώσουν . Σιγά-σιγά
προσθέτουμε το ζωμό κοτόπουλου, το γάλα και την κρέμα γάλακτος. Ανακατεύουμε
το κόρν φλάουερ με λίγο κρύο νερό μέχρι να διαλυθεί τελείως και το προσθέτουμε
στο μείγμα . Προσθέτουμε
το μοσχοκάρυδο και τα φύλλα δάφνης και μαγειρεύουμε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να πήξει . Τέλος
προσθέτουμε το ψιλοκομμένο καρότο και το
μπρόκολο και σιγοβράζουμε μέχρι να μαλακώσουν . Όταν μαλακώσουν τα λαχανικά αφαιρούμε τα φύλλα
δάφνης και προσθέτουμε το τυρί. Ανακατεύουμε
μέχρι να λιώσει . Βάζουμε λίγο αλάτι και πιπέρι και σερβίρουμε στο ατομικό ψωμάκι
Η
εβδομάδα πριν από τη Καθαρά Δευτέρα ονομάζεται της Τυρινής ή Τυροφάγου διότι
στη διάρκεια της η Εκκλησία απαγορεύει την κατανάλωση κρέατος αλλά επιτρέπει
την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων. Με τον τρόπο αυτό οι πιστοί
εισέρχονται ομαλά στη μεγάλη περίοδο της νηστείας πριν από το Πάσχα.
Για να τηρήσουν την καθορισμένη νηστεία, μετά την Κυριακή
της Απόκρεω οι νοικοκυρές έφτιαχναν πολλά φαγητά με βάση το γάλα και τα
γαλακτοκομικά προϊόντα και έτσι τις μέρες αυτές σχεδόν καθημερινά κατανάλωναν τα
πάντα εκτός από κρέας. Από το τραπέζι δεν έλειπαν τα αυγά, το γάλα και τα τυριά
σε καθημερινή βάση. Απαραίτητα αυτές τις μέρες ήταν και τα μακαρόνια που
έφτιαχναν στο χέρι από πολύ καλής ποιότητας αλεύρι.
Η παραδοσιακή αποκριά είναι, η τρανή Αποκριά, με τα πολλά
έθιμα και την τελευταία Κυριακή της τυροφάγου, γιατί τότε
φτάνουν στο αποκορύφωμά τους τα φαγοπότια και τα γλέντια.
Η Τυρινή Εβδομάδα στην Αρκαδία
Μετά
την κρεατοφαγία, ακολουθεί η εβδομάδα της Τυρινής εβδομάδα, με αποκορύφωμα τον
εορτασμό της Τυρινής Κυριακής. Την εβδομάδα αυτή εξαφανίζονται από τα σπίτια
όλα τα κρεατικά. Οι τσομπάμπηδες, μοίραζαν παλιότερα, το γάλα στους χωριανούς
για να φτιάχνουν τις ξυπόλιτες γαλοτόπιτες, τις μακαρονόπιτες και τυρόπιτες.
Το
Σάββατο της Τυρινής οι γυναίκες φτιάχνουν τα ψυχούδια. Μικρά στρογγυλά ψωμάκια
με τη σφραγίδα στη μέση, σαν πρόσφορο. Την ημέρα αυτή μαζεύονται και τα παιδιά
στα νεκροταφεία κρατώντας ένα ψυχούδι και λένε:
«Είδαμε δεν είδαμε. Θεός συγχωρεί τα, του περσινούς, τους
φετινούς και τους απολησμονημένους».
«Νουνό προς Νουνό, Θεός συγχωρέσει».
«Κυράκα μας προς κυράκα μας Θεός συγχωρέσει».
Οι γυναίκες μαζί με τα ψυχούδια, έχουν ένα σίδερο (τα
παλιά του σιδερώματος) με αναμμένα κάρβουνα, για να ρίξουν μαζί με λιβάνι,
επάνω στο μνήμα. Στις ψυχές προτού φύγουν θα αφήσουν ψυχούδια μουσκεμένα με
κρασί.
Ιδιαίτερη
έμφαση δίνουν σε όλα την Κυριακή της Τυρινής. Το πρωί είναι ο καθιερωμένος
εκκλησιασμός. Το μεσημέρι το τραπέζι περιλαμβάνει, πρώτα το τυροζούμι (αραιή
άλμη για τους Χαβαραίους) βακαλάο, πλακί ή ψητό με σκορδαλιά. Συνοδευόταν από
τη ξυπόλιτη γαλατόπιτα. Το βράδυ, ετοίμαζαν μακαρόνια με μπόλικη μυζήθρα και με
χοιρινό λίπος που συνοδευόταν από τηγανητό βακαλάο και κρασί.
Το
πρώτο μακαρόνι τα κορίτσια το έβαζαν κάτω από το μαξιλάρι τους για να δουν
ποιον θα παντρευτούν.
Έτρωγαν
την γαλατόπιτα ανάμεσα σε όλα, με ευχές «καλή Σαρακοστή» και «ανάπαυση στις
ψυχές των πεθαμένων».
Το
γλέντι τελειώνει με το ψήσιμο των αυγών στη θράκα ή στη χόβολη, ένα για τον
καθένα αλλά και για κάθε ζωντανό στο σπίτι. Μερικά «ιδρώνουν» και μερικά σπάνε,
κάθε τόπος όμως έχει δώσει τη δικιά του ερμηνεία γι αυτό. Το «ιδρωμένο» ήταν
του Τεμπέλη και αυτό που έσκαγε ήταν «οι οχτροί του που σκάσανε από το κακό
τους». Όσο πιο θόρυβος έκανε και διαλυόταν τόσο πιο τυχερός ήταν. Μια άλλη
εκδοχή είναι, ότι το «ιδρωμένο» είναι του δυνατού ενώ το σκασμένο είναι του τεμπέλη,
σ’ αυτόν που έσκαγε το αυγό λέγαν ότι θα παντρευτεί σε μέρη μακρινά.
Οι
κοπέλες έψηναν το αυγό τους και έβγαιναν έξω κοιτώντας τον ουρανό σε ένα
συγκεκριμένο σημείο. Αν το αστέρι τους μετακινούταν τότε θα ξενιτεύονταν, αν
όχι θα έμεναν στο τόπο τους για να παντρευτούν. Και επειδή στις περισσότερες
Ελληνικές παραδόσεις τίποτα δεν πάει χαμένο, τα τσόφλια τα πετούσαν στην φωτιά,
λέγοντας «έτσι να σκάσουν οι εχθροί μας». Επίσης ο πατέρας έδενε και κρεμούσε
το αυγό στο ταβάνι του σπιτιού, το κουνούσε καθώς τα παιδιά κάθονταν με τα
στόματα ανοιχτά και προσπαθούσαν να το πιάσουν, χωρίς να το σπάσουν. Αυτός που θα το κατάφερνε ήταν και ο
τυχερός.
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Σε ένα πήλινο σκεύος τοποθετούμε το κομμάτι της φέτας
Πάνω από την φέτα τοποθετούμε την ντομάτα κομμένη σε ροδέλες
Τέλος προσθέτουμε την πιπεριά κομμένη σε μικρά κομμάτια και περιχύνουμε με το ελαιόλαδο.
Πασπαλίζουμε με την πάπρικα ή για να γίνει πιο πικάντικο και καυτερό προσθέστε και μια
πρέζα μπούκοβο.
Ψήνουμε στους 200 C για 15 λεπτά περίπου.
Βράζουμε τις πατάτες (να είναι λίγο al dente, όχι να λιώνουν), έπειτα τις καθαρίζουμε και τις κόβουμε σε κύβους.
Τις βάζουμε σε σαλατιέρα μαζί με τον άνιθο, τον μαϊντανό, την κάπαρη, το αγγουράκι τουρσί κομμένο σε ροδέλες, το ξερό κρεμμύδι κομμένο σε κυβάκια μικρά, το φρέσκο κρεμμύδι κομμένο σε ροδέλες.
Σε ένα ποτηράκι ανακατεύουμε τον χυμό λεμονιού με το λάδι και την
μουστάρδα, το μέλι, το αλάτι και το πιπέρι καλά, και στη συνέχεια περιχύνουμε πάνω από το μείγμα με τις
πατάτες. Ανακατεύουμε τη σαλάτα καλά και τέλος
αν θέλουμε τρίβουμε από πάνω λίγο φρέσκο πιπέρι.
Παρόλο που αγαπώ πολύ το κρέας και περιμένω την Τσικνοπέμπτη με ανυπομονησία, θέλω να έχω στο τραπέζι μου μια σαλάτα που να ξεφεύγει λίγο από τα τετριμμένα, εδώ θα βρείτε την συνταγή για δροσερή Μαϊντανοσαλάτα
ΔΡΟΣΕΡΗ ΜΑΪΝΤΑΝΟΣΑΛΑΤΑ
Υλικά
2 ματσάκια μαϊντανό πλυμένο και καλά στεγνωμένο
1 ματσάκι φρέσκο δυόσμο πλυμένο και καλά στεγνωμένο
1/2 ματσάκι άνηθο
6-7 κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα με τα πράσινα φύλλα
2 μέτρια κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 αγγούρι με την φλούδα πλυμένο
4 ντομάτες
χυμό από 2 λεμόνια
4 κ.σ. ελαιόλαδο
1½ φλ. τσαγιού πλιγούρι
Αλάτι
Φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Εκτέλεση
Βάζουμε το πλιγούρι σε μπολ και το σκεπάζουμε με ζεστό νερό ίσα που να
το καλύπτει. Στη συνέχεια σκεπάζουμε το μπολ. Αφήνουμε το πλιγούρι να
μείνει και να ρουφήξει το υγρό για 10΄-15΄.
Πλένουμε τις ντομάτες και τις ψιλοκόβουμε σε μικρά
καρέ. Έπειτα, κάνουμε το ίδιο και με το αγγούρι. Βάζουμε τα καρέ σε ένα
μπολ. Προσθέτουμε το μαϊντανό, το δυόσμο, τον άνηθο, τα φρέσκα κρεμμύδια, το ξερό
κρεμμύδι και το μουσκεμένο πλιγούρι. Αλατοπιπερώνουμε και προσθέτουμε το
ελαιόλαδο και το λεμόνι.
Ανακατεύουμε πολύ καλά και αφήνουμε την σαλάτα να μαριναριστεί και να
παγώσει στο ψυγείο για λίγη ώρα. Πριν σερβίρουμε ανακατεύουμε για άλλη
μια φορά καλά.
Σημείωση: η σαλάτα αυτή τρώγεται ακόμα καλύτερα την επόμενη ημέρα, εάν θέλετε για περισσότερη γεύση μπορείτε να μουλιάσετε το πλιγούρι σε χυμό λεμονιού.
Τσικνοπέμπτη
- Γιορτάζεται την Πέμπτη που είναι 11 ημέρες πριν την Καθαρά ∆ευτέρα.
Είναι ημέρα χαράς αλλά και προετοιμασίας για τους Ελληνορθόδοξους
χριστιανούς, καθώς η σαρανταήμερη περίοδος της Σαρακοστής πριν το Πάσχα
πλησιάζει. Την μέρα αυτή επιβάλλεται από το έθιμο το ψήσιμο κρέατος στα
κάρβουνα.
Τριώδιο και Αποκριές
Το Τριώδιο
Με τον ευρύτερο όρο Αποκριά, ονομάζουμε τη χρονική περίοδο τριών εβδομάδων πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή, το γνωστό μας τριώδιο.
Οι τρεις Κυριακές που κλείνουν την κάθε εβδομάδα του τριωδίου είναι:
η Κυριακή του Ασώτου,
η Κυριακή της Απόκρεω (μικρή αποκριά) και
η Κυριακή της Τυροφάγου (Μεγάλη Αποκριά).
Η περίοδος του Τριωδίου καλύπτει: α. Τις τρεις εβδομάδες πριν από τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή (22 ημέρες). β. Τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή (40 ημέρες, από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι την Παρασκευή πριν από το Σάββατο του Λαζάρου). γ. Τις δυο ήμερες Σάββατο του Λαζάρου και Κυριακή των Βαΐων (συνδετικές ήμερες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής με τη Μεγ. Εβδομάδα). δ. Τη Μεγάλη Εβδομάδα (6 ημέρες).
Η
λέξη Αποκριά σημαίνει αποχή από το κρέας και σηματοδοτεί την έναρξη της
τυρινής εβδομάδας στην οποία επιτρέπονται, κατά τη θρησκεία μας, μόνο
τα γαλακτοκομικά προϊόντα.
'Ετσι
οι Χριστιανοί προετοιμάζονται για τη μεγάλη νηστεία της Σαρακοστής.
Συνώνυμη της λέξης Αποκριά είναι και η λέξη Καρναβάλι (Carnival) που
προέρχεται από το λατινικό carnem levare (αποχή από το κρέας).
Οι
ρίζες των εκδηλώσεων αυτών βρίσκονται στην αρχαία Ελλάδα, στη
Διονυσιακή λατρεία. Ο Διόνυσος, κατά το δωδεκάθεο, ήταν ο θεός της
γονιμότητας και οι αρχαίοι 'Ελληνες τον τιμούσαν με μεγάλους εορτασμούς,
τα Διονύσια. Κατά τους εορτασμούς αυτούς, στην αρχαία Αθήνα, γινόταν
παρέλαση άρματος .
Το
άρμα ακολουθούσαν χορευτές και τραγουδιστές μεταμφιεσμένοι με
προσωπίδες που τραγουδούσαν σατυρικά τραγούδια. Οι εορτασμοί αυτοί,
πέρασαν από πολιτισμό σε πολιτισμό δεχόμενοι επιρροές από διάφορες
κουλτούρες.
Τσικνοπέμπτη
Οι τρεις εβδομάδες πριν την αρχή της Σαρακοστής ονομάζονται Προφωνή, Κρεατινή και της Τυροφάγου.
Στο
μέσο της Κρεατινής (της 2ης) εβδομάδας βρίσκεται η Τσικνοπέμπτη, κατά
την οποία παραδοσιακά καταναλώνεται μεγάλη ποσότητα κρέατος, εν είδει
προετοιμασίας για τη νηστεία της Σαρακοστής. Για την ορθόδοξη παράδοση,
οι νηστείες της Τετάρτης και της Παρασκευής είναι σημαντικές, οπότε η
Πέμπτη θεωρούνταν η καταλληλότερη μέρα για κραιπάλες.
Η
Τσικνοπέμπτη βρίσκεται στο μέσο των 3 εβδομάδων του εορτασμού του
καρναβαλιού. Πρόκειται για τη Πέμπτη της 2ης εβδομάδας, της Κρεατινής.
Γιορτάζεται
την Πέμπτη που είναι 11 ημέρες πριν την Καθαρά ∆ευτέρα. Είναι ημέρα
χαράς αλλά και προετοιμασίας για τους Ελληνορθόδοξους χριστιανούς, καθώς
η σαρανταήμερη περίοδος της Σαρακοστής πριν το Πάσχα πλησιάζει. Την
μέρα αυτή επιβάλλεται από το έθιμο το ψήσιμο κρέατος στα κάρβουνα.
Το
όνομα "Τσικνοπέμπτη" προέκυψε γιατί την ημέρα αυτή (Πέμπτη δηλαδή) το
δείπνο αποτελείται από κρέας ψημένο στα κάρβουνα, το οποίο πρέπει να
έχει πάντα λίγο λίπος ώστε κατά το ψήσιμο να βγάλει την απαραίτητη
"τσίκνα".
Ακόμα
και οι πιο φτωχοί άνθρωποι κάθε περιοχής, πρέπει να ψήσουν κρέας ώστε
να μυρίσει το σπίτι τους και όλοι να ξέρουν ότι γιορτάζουν!
Παλιότερα
στην ελληνική επαρχία οι άνθρωποι μοίραζαν πιατέλες με το τσικνισμένο
κρέας σε όλη την γειτονιά για να στείλουν την μυρωδιά του ψητού σε κάθε
άκρη του χωριού.
Μαζί
με την Τσικνοπέμπτη έχει καθιερωθεί πλέον και η ειδωλολατρική παράδοση
του μασκαρέματος που υποτίθεται ότι διώχνει τα κακά πνεύματα του χειμώνα
και βοηθάει έτσι στην εξασφάλιση μιας επιτυχημένης σοδειάς.
Στις μέρες μας η Τσικνοπέμπτη θεωρείται η αρχή της αποκριάς.
Παρόμοιες
γιορτές έχουν και άλλα χριστιανικά έθνη, όπως το Schmutziger Donnerstag
στη Γερμανία και τη Mardi Gras ("Λιπαρή Τρίτη") στη Γαλλία που όμως
αντιστοιχεί στην Ορθόδοξη Καθαρά Δευτέρα. Η τελευταία γιορτάζεται και σε
παλαιά γαλλόφωνες περιοχές, όπως στη Νέα Ορλεάνη.
Τα έθιμα της Τσικνοπέμπτης
Σύμφωνα με τη λαογραφία την ημέρα της Τσικνοπέμπτης στη Θήβα αρχίζει ο "βλάχικος γάμος" που ξεκινά με το προξενιό δύο νέων, συνεχίζει με το γάμο και τελειώνει την Καθαρή Δευτέρα
με την πορεία των προικιών της νύφης και το γλέντι των συμπεθέρων. Όλες
αυτές οι διαδικασίες είναι γεμάτες από σατυρική αθυροστομία, κέφι,
γλέντι και χορό. Ο "βλάχικος γάμος" είναι κατάλοιπο της πανάρχαιης
λατρείας του θεού Διονύσου που διαιωνίζει την οργιαστική θρησκεία του γιου της Σεμέλης
στη Θήβα. Το έθιμο αυτό, παραλλαγή ενός γάμου Βλάχων, φέρνει στο
προσκήνιο και στο νου του θεατή ένα πλήθος από προβλήματα που ανάγονται
στη σχέση του με τα πανάρχαια λατρευτικά έθιμα της Διονυσιακής
θρησκείας, στην καταγωγή των «Βλάχων», στη μεταφορά του εθίμου από τις
βουνοκορφές της Πίνδου στην πόλη του Κάδμου και πολλά άλλα.
Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελεί ο εορτασμός της στην Πάτρα κατά τη διάρκεια του Πατρινού καρναβαλιού,
όπου εκατοντάδες Πατρινοί από το μεσημέρι της Τσικνοπέμπτης στήνουν
ψησταριές σε κάθε σημείο της πόλης, ακόμα και έξω από τα καταστήματά
τους. Τοπικά δρώμενα "ο γάμος της Γιαννούλας της κουλουρούς" και "τα
Τριτάκεια του Λάζαρη". Το επίκεντρο των εκδηλώσεων είναι η Άνω Πόλη, η
παλιά συνοικία Τάσι και κυρίως η πλατεία 25ης Μαρτίου
και οι δρόμοι γύρω από αυτή. Λαϊκά και καρναβαλικά δρώμενα, μουσικές
κομπανίες συμπληρώνουν τη βραδιά της άφθονης κατανάλωσης ψητού κρέατος
και οινοποσίας. Η
Γιαννούλα ήταν υπαρκτό πρόσωπο, επρόκειτο για μια φτωχή γυναίκα της Άνω
πόλης που έζησε στην περίοδο πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
και κύρια δραστηριότητά της ήταν η πώληση κουλουριών που της εξασφάλιζε
τα προς το ζην. Ορισμένοι Πατρινοί εκμεταλλευόμενοι την αφέλειά της και
το ευφάνταστο του χαρακτήρα της, της έταζαν πως θα την παντρέψουν με
τον πρόεδρο της Αμερικής Ουίλσον.
Η σχετική φάρσα περιλάμβανε άφιξη του Ουίλσον με πλοίο στο λιμάνι και
άνοδό του στην Άνω πόλη όπου θα τελούνταν και ο γάμος με τη Γιαννούλα. Η
εύπιστη κουλουρού υποδεχόταν τον υποτιθέμενο Ουίλσον, Ιούλσο όπως τον
πρόφερε η ίδια, και που φρόντιζαν πάντα να τον ντύνουν με φράκο και
ημίψηλο, αλλά ώσπου να αντιληφθεί την ειρωνεία της στιγμής, το πλήθος
των συγκεντρωμένων για το γάμο είχε διασκεδάσει με την ψυχή του. Το
θέαμα επαναλήφθηκε αρκετές χρονιές.
Στην παλαιά πόλη της Κέρκυρας
τελούνται τα Κορφιάτικα Πετεγολέτσα ή πετεγόλια ή πετέγολα. Η
πετεγολέτσα, το πετεγουλιό όπως το λένε οι Κερκυραίοι, δεν είναι άλλο
από το γνωστότατο κουτσομπολιό και αποτελεί μέρος του Κερκυραϊκού
Καρναβαλιού. Είναι θεατρικό είδος που μοιάζει πάρα πολύ με την comedia dell' arte.
Τα πετεγολέτσα πραγματοποιούνται το βράδυ της Τσικνοπέμπτης στις
κεντρικές πλατείες ή τα στενά δρομάκια των διαφόρων χωριών της Κέρκυρας,
με αποκορύφωμα τα πετεγολέτσα που παίζονται στην Πίνια που είναι τo
κέντρο της παλιάς πόλης, κοντά στην τοποθεσία “Κουκουνάρα”. Σ' αυτήν
συμμετέχουν και διάφορες νοικοκυρές από τα κοντινά σπίτια, στήνοντας ένα
πραγματικό, πετεγουλιό - κουτσομπολιό, στα παράθυρα (φανέστρες) των
σπιτιών τους με ξεκαρδιστικές ιστορίες βγαίνουν στη φόρα όλα τα άπλυτα
των υποτιθεμένων πού έπεσαν σε διάφορα παραπτώματα, καυτηριάζοντας
διαχρονικούς τύπους ανθρώπων και καταστάσεων.
Σας εύχομαι ολόψυχα Καλές Αποκρίες, να φάτε, να πιείτε και να διασκεδάσετε με την καρδιά σας!!!!!!